Pieter Smit, vischhandelaar

Ons nieuwe dossier gaat over Pieter Smit, geboren 17-7-1896. Pieter was “vischhandelaar” en mede-eigenaar van de firma C. Mooijer & Co. Deze firma bezat zeven viswinkels in Amsterdam/Volendam. In november 1932 vraagt hij een geldelijke tegemoetkoming aan op basis van de Zuiderzeesteunwet. “Door het ontbreken van haring, spiering, sprot enz. is er voor mij als vischventer op heden niets meer te verdienen”. Het antwoord stelt hem niet gerust: ”Gelet op de vischaanvoer bij de onderscheidene vischafslagen en elders wordt gij geacht thans in staat te zijn door aanwending van eigen arbeidskracht u voldoende middelen tot levensonderhoud te kunnen verschaffen.” Die geldelijke bijdrage gaat niet door dus…

Sinds het overlijden geen cent meer gebeurd

In december 1940 overlijdt de man van Grietje. Zijn steun werd echter ook gelijk stopgezet. In februari 1941 is het dus weer eens de hoogste tijd dat Grietje aan de bel trekt. “Daar ik tog zelf belanghebbende ben. Ik heb zelf een dossier nummer… daar ik tog bericht kreeg dat wanneer mijn man kwam te overlijden dat ik tog in de zelfde rechten viel en daar heb ik steeds op vertrouwt en nu vraag ik heel vriendelijk om zoo spoedig mogelijk steun te ontvangen, daar ik er recht op heb.”

Eerlijkheid gestraft

De volgende brief van Grietje die we onder de aandacht brengen is een brief van april 1935. Ze is dus al wat jaartjes bezig. Haar man was gekort op de tegemoetkoming omdat hij op een loonbriefje had geschreven dat hij 12 gulden had gekregen, maar hij had ze eigenlijk niet verdiend. Daarom moest Grietje met 6 gulden rondkomen. “En u weet tog zeeker wel dat mijn man nog nooit zolang er geldelijke tegemoetkomen is uit gedeeld nog nooit geen 12 gulden per week heeft ontvangen. Degeene die geen loonbriefjes hebben in gevult, hebben een 10 gulden alle weken nog gebeurd. Ik vraagt beleeft om mijn achter gebleven gelden terug te ontvangen."