Garens en koffie bij de kruidenier

In Elburg waren een paar kruideniers die ook visserijbenodigdheden als garens, galen (soort netten) en dergelijke verkochten. Spieringnetten werden, naast koffie, thee, suiker en boter, ook verkocht in het winkeltje van Frank Visscher. Frank verkocht daarnaast kaartjes met getaand bruin garen, waar ze de spieringnetten mee konden boeten. Die kaartjes met garen kosten een dubbeltje.
Voor de afsluiting leverde Bart Denekamp het voor netverzwaring benodigde lood. Maar natuurlijk kochten de vissers hun spullen ook wel in Harderwijk, die hadden een grotere vloot en dus meer keus.

Op de foto zien we Wichert ten Have, ‘Sally’, met zijn karretje met petroleum. Rechts heeft Hendrik de Gunst de dobbers uitgehangen in een open, ijzeren praam. Links staan de later afgebroken woninkjes, in de volksmond ‘de huussies van Beia’ genoemd.

De gang van zaken in de visafslag

De visafslag had de beschikking over een elektrisch mijntoestel. De visser die aan de beurt was, leegde zijn klaarzak (zakvormig net dat in de bun wordt gehangen en waarin men de vis bewaart) in de weegbak. Men kreeg dan de gelegenheid om de vis te bekijken. Soms roerde de koopman er even in en dan werden ze verkocht. De vangst aal van een visser, ca. 60-70 pond, werd doorgaans in zijn geheel verkocht. De handelaar die kocht had buiten een knecht staan met een fiets. De gekochte vis werd op de fiets gezet en de visser kreeg zijn lege klaarzak weer terug.

Op de foto: Met klaarzakken gevulde paling wachten de visserlui op het opengaan van de visafslag.

Visserijvereniging ‘Ons Belang’

De uitgesproken wens van de Elburgse vissers om een visafslag van de grond te krijgen, vormde de directe aanleiding voor de oprichting van de visserijvereniging ‘Ons Belang’. Op 14 februari 1914 werd de vereniging opgericht met als doel ‘de bevordering van de zedelijke en stoffelijke belangen der leden’. Een van de initiatiefnemers was niet uit visserskringen afkomstig, maar was eigenaar van een manufacturenwinkeltje. Hij was van joodse afkomst en had zeer vooruitstrevende ideeën. Deze Hartog de Lange werd voorzitter en was samen met secretaris Jan Janssen, mandenmaker van beroep, op grond van hun achtergrond, uitstekend in staat de organisatie te leiden. Na verloop van tijd raakten ook de vissers bekend met het verenigingswerk en na 1917 zien we uitsluitend vakmensen in het dagelijks bestuur.

Het bestuur van ‘Ons Belang’ in 1939 n.a.v. het 25-jarig bestaan. Van links naar rechts: Hannes Broekhuizen, Jacob ten Hope, Jacob Westerink (secretaris), Frank Visscher (voorzitter), Steven Hopman en Tiemen Leusink.