Harderwijker bokking

De haringvangst behoorde tot één van de voornaamste pijlers van de Zuiderzeevisserij door Harderwijkers. Van der Aa schreef omstreeks 1844 in zijn Aardrijkskundig Woordenboek der Nederlanden: "De scheepvaart, visscherij en bokkingrookerij zijn bronnen van bestaan voor vele ingezetenen, doch, in vergelijking van vroegere tijden, tegenwoordig zeer in verval, echter zijn de Harderwijker bokkings nog altijd het meest gezocht, terwijl zij voor de smakelijkste gehouden worden".

Het roken van de vis tot bokking gaf handen vol werk in de nevenbedrijven van de Zuiderzeevisserij. Vol trots wordt dit op deze foto getoond.

Vistechnieken

(Klik hier voor een correcte weergave van dit weblog. Er zit tijdelijk een fout in de weergave van sommige onderdelen.)

Het mooie is dat het archief van de Zuiderzeesteunwet en de publicaties die hierover al verschenen (van Peter Dorleijn in zijn reeks Van Gaand en Staand Want) ons veel informatie geven over oude vistechnieken, de vissen die in de Zuiderzee voorkwamen en de wijze waarop de gevangen vissen werden verwerkt. In het deel over Enkhuizen vertelt Dirk Jeltes over de ontwikkeling van de haringhandel rond 1915: "Hier en in de omgeving had je aardappelkopers die op Duitsland handelden, die begonnen toen ook in de haring. Ze hebben duizenden tonnen naar het Ruhrgebied verzonden".

Op de foto zien we hoe schoongemaakte en op speten gestoken haring wordt gedroogd, alvorens in de 'hang' gerookt te worden tot bakbokking.